Przemijanie

Bóg Abrahama, Bóg Izaaka i Bóg Jakuba

On nie ma imienia. Nie ma i mieć nie może. (...) Imię nadaje starszy albo równy, On zaś nie ma ani starszego, ani równego sobie. Imię wyróżnia spośród wielu. On jest jeden. Sam. Imię daje cnotę zawartą w imieniu. On jest ojcem wszystkich cnót. Któż by ośmielił się Go nazwać, zawołać nań poufale? A gdyby sam nadał sobie Imię - któż by je znał? Znając, któż by je śmiał wymówić? Moc w Imieniu tym zawarta zdruzgotałaby człowieka...

 

Zofia Kossak, Przymierze, Warszawa 1975, s. 63.